تبليغاتX
آسمانه

 

وقتی بهت می گن "جوان" !
وقتی دلبستگی به دنیا در اوج خودشه٬
وقتی به اندازه ی عمر همه ی آدما آرزو داری٬
وقتی لذت ها و شهوت ها از همه طرف ذهن و زندگیت رو پر می کنه٬
و تو غیر از ایمان سلاح دیگه ای نمی تونی داشته باشی!
و اگر نداشته باشی
مثل آدمای مست تو زندگیت تلو تلو می خوری و عقب و جلو میری!
و اتفاقات دنیا مثل بادی که پر کاه رو بلند می کنه٬
تو رو به هوا می بره و کیلومتر ها اونور تر می کوبونتت زمین!
وقتی می بینم ایمان داشتن و تقوا پیشه کردن
 ــ که به گمونم شرط شهادته ــ
تو این سن چقدر سخته و اصلا شاید برای خیلی ها دست نیافتنی باشه٬
بعد می فهمم یه جوون هم سن خودم چقدر باید بزرگ باشه:

تا خودِ خدا در آغوش بکشدش!

 نوشته شده در ۱۶ آبان ۸۷

امروز که نگاه می کنم٬

درب شهادت دوباره گشوده شده!

باورتان می شود؟!

آهای!
آن هایی که شاکی بودید از دم و دستگاه پروردگار...

آن هایی که به خدا شکایت می کردید که چرا دوران ما را دوران شهادت قرار نداد!

دوستان!

با افتخار اعلام می کنم طبق آخرین اخبار

درب باغ شهادت گشوده شده و گشوده تر هم خواهد شد...

با این تفاوت که این بار به جای بذل جان٬

باید آبرو هایمان را در طبق اخلاص بگذاریم!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 0:28  توسط مجتبـا  | 

خواستم پیام تسلیتی بنویسم به مناسبت شهادت حضرت صادق علیه السلام، به نظرم رسید یه چیزی بنویسم که هم ذو مناسبتین باشه و هم به درد بخور! لذا ضمن تسلیت این مصیبت عظیم چند حدیث از حضرت امام صادق علیه السلام در باب اصلاح الگوی مصرف و اسراف و جوانبش رو پیدا کردم که در زیر خواهم آورد:

مفهوم اسراف 

قال الصادق علیه السلام: لیس فیما اصلح البدن اسراف... انّما الاسراف فیما اتلف المال و اضرّ بالبدن. بحار / 75 / 303

اسراف در چیزی كه موجب سلامتی و صحت بدن می‌شود نیست بلكه اسراف در آن چیزی است كه موجب از بین رفتن مال و ضرر رسیدن به بدن می‌شود.

نشانه‌های اسراف كننده

قال الصادق علیه السلام: للمسرف ثلاث علامات یشتری ما لیس له و یلبس ما لیس له و یأكل ما لیس له. بحار / 72 / 206

اسراف‌گر سه نشانه دارد، چیزی كه مناسبش نیست می‌خرد و چیزی كه مناسبش نیست می‌پوشد و چیزی كه مناسبش نیست می‌خورد.

كمترین اسراف 

قال الصادق علیه السلام: ادنی الاسراف هراقة فضل الانأ و ابتذال ثوب الصون و القأ النوی. وسائل / 3 / 384

كمترین اسراف دور ریختن باقی مانده غذا در ظرف و بد نگه‌داشتن و دم دستی كردن لباس نو و دور انداختن هسته‌ی خرماست [یعنی اگر از هسته‌ی خرما هم بشود استفاده‌ای كرد، نباید آن را دور انداخت]

 نمونه ی اسراف 

قال الصادق علیه السلام: انّما السرف ان تجعل ثوب صونك ثوب بذلتك. مكارم الاخلاق / 117

اسراف این است كه لباس خوبت را به لباس روزانه‌‌ی خود تبدیل كنی [یعنی لباس نو و لباس بیرون خود را به لباس دم دستی بدل كنی]

انشالله خداوند ما و ملت ما را از مسرفین و مبذرین قرار ندهد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم مهر 1388ساعت 20:44  توسط مجتبـا  | 

... هر عمامه به سري كه از رهبر مكرم انقلاب فاصله بگيرد لعنت خدا بر او باد. همه بايد مطيع رهبر باشند. امام يكي، نايب امام هم يكي، ديگري هيچ حق تقدم ندارد.ناله مرا به گوش همه عمامه به سرهاي ايران برسانيد، هركه مي خواهي باش، خودت را مجتهد مي داني، مقدمات خوان مي داني، بر تو واجب است امروز تبعيت از رهبري، تو حق نداري مقابل رهبر حرفي بزني. مواظب باشيد گرگ ها شما را از رهبر الهي جدا نكنند، شما را گروه گروه نكنند، شما را طعمه خودشان قرار ندهند. وسيله پيشرفت دشمن نشويد. شما الان در جبهه جنگيد، در جبهه جنگ ديني هستيد...

این ها را سال ها پیش گفت!

سال ها پیش...

... اَلا و لا یَحمل هذا العَلَم ٬ الّا اهلَ البَصَر و الصَّبر

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم مهر 1388ساعت 18:50  توسط مجتبـا  | 

هنوز

از پس ابر های سیاه

پس از باران

رنگین کمانی طلوع می کند

که نوید می دهد:

خورشید هست!

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم مهر 1388ساعت 19:2  توسط مجتبـا  | 


محیطی غیر قابل تحمل
با کلی لجن بر در و دیوارش
که برای تحولش باید خراب شود
و از نو ساخته شود
و البته گل هایی که بر دامنه ی این کوه تعفن
گاه گاه
و جای جای
می رویند و...
امید را
نوید می دهند
امید که
روزی می شود این "کثافت خانه" را
آن طور که لایق نام علم باشد
و آن طور که شایسته ی فرا رفتن نام عالم
بر فراز آن باشد
و آن سان که بایسته ی نام علیم است
از نو:
ساخت
اما حالا که این ها همه رویائیست بعید
و یا به قول امروزی اش
چشم اندازیست دور :
اما دست یافتنی
باید ما تا می توانیم
گلی باشیم
بر بدنه ی این تپه ی نجاست
تا مگر روزی بتوانیم در آن ریشه دوانده
پوچ و تو خالی اش کنیم
و از درون
از هم بپاشیمش
و از نو
"دانش گاه" را بسازیم
آنچان که شایسته ی نام
علیم و عالم و علم باشد!
+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 18:33  توسط مجتبـا  | 

همین ماه رمضانی که گذشت...

نزدیک ایستگاه متروی انقلاب:

مثل دودکش قطار داشت سیگار می کشید!

آرام دم گوشش گفتم:

" درست نیست تو ماه رمضون سیگار می کشی! "

گفت:

"  لا اکراه فی الدین!
عزیز!  "

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم مهر 1388ساعت 12:52  توسط مجتبـا  |