روز عید فطر را در المراقبات حاج میرزا جواد آقا نوشته بود که باید خیلی مراقب باشیم! ايشان در مراقبات اين روز نقل فرموده اند:

امام حسن علیه السلام روز عید(فطر) عده ای را دید که می خندیدند و بازی می کردند. رو به همراهان خود کرد و فرمود: " خدای عزوجل ماه رمضان را آفرید تا میدان مسابقه ای برای خلقش باشدکه در آن با طاعت و رضايت او با يكديگر مسابقه بدهند. عده اي سبقت گرفته و سعادتمند شدند و عده اي عقب افتاده و نا اميد شدند. شگفتا از كسي كه در اين روز مي خندد و بازي مي كند. روزي كه نيكوكاران در آن پاداش يافته و كوتاهي كنندگان زيان مي بينند. به خدا سوگند اگر پرده ها فرو افتد، نيكوكار مي انديشد كه چرا بيشتر عمل نيك انجام ندادم و بدكار مي گويد چرا بد مي كردم! و از شانه كردن مو و صاف كردن لباس باز مي مانند."

اين عبارات را كه مي خواندم نام "يوم الحسرت" جلوي ديدگانم آمد. چه شبيه سازي زيبايي خدا در دنيا براي ما كرده از آن روز بزرگ. اول مدتي را در وفور نعمت زمان داده تا هر چه مي خواهيم براي خود مهيا كنيم. همه ي شرايط آماده شده تا بندگان تا مي توانند جهد نمايند و از اين مزرعه توشه گيرند. در همين مهلت بايد آينده ي خود را رقم بزنند. شب هايي بر بندگان مي گذرد كه بايد قدر بدانند. بايد سرنوشت خود را در همين مدت معين كنند. و يك سال هر چه در اين ماه كرده اند را برداشت مي كنند. نیک و زشت. عسر و يسر. مرگ و حيات. همه و همه٬ حاصل جهد و تلاش اين چند روز است.

اما در پايان اين چند روز براي روزه داران و متقين و مجاهدان حقيقي عيدي حقيقي بر پا مي شود. مومنان در اين روز خدايشان را شكر مي كنند: و لله الحمد. الحمد لله علي ما هدانا... و اما همين روز٬ روز خسران غافلان و بدكاران است. روزيكه بندگان گناهكار خدا كه در فرصت معين شده مورد غفران و آمرزش قرار نگرفته اند از ورشكستگانند و مورد نفرين پيامبر گرامي صلوه الله عليه و آله.

و پس از اين روز بزرگ و معهود يك سال نو را با آن چه از رمضانشان برگرفته بودند مي گذرانند.  اين سال براي عاملين چه خوب اجريست و براي متكبرين چه بد جايگاهي...

از دور به زندگي خود نگاه مي كنم. به زندگي آدم ها. خداوند زماني محدود را در اختيارمان گذاشته تا در اين وفور نعمت توشه اي برگيريم. تا مي توانيم به او نزديك شويم و آينده ي حيات ابدي خويش را مقدر سازيم. فرصتي تا مگر قدر بدانيم و شكري به جاي آوريم.

اما روزي فرا خواهد رسيد. يوم لا ريب فيه! و اين روز لحظه به لحظه و آن به آن به ما نزديك  مي شود و ما در پي روزمرگي هايمان فراموشش كرده ايم. اقترب للناس حسابهم و هم في غفله معرضون. روزي به مراتب عجيب تر از تمام عجائبي است كه تا كنون بر ما گذشته! روزي كه عذابش به مراتب بزرگ تر از عظيم ترين شدائدي است كه بر خلائق گذشته. انّ عذاب السّاعه شيء عظيم. روزي كه آسمان و زمين از خود بي خود مي شوند.و خسف القمر. و جُمع الشمس و القمر. كوه ها چون پشم نرم مي شوند و زمين به غير زمين مبدل مي گردد. و تکون الجبال کالعهن!

آن روز٬ روز بدبختي و فلاكت كسانيست كه با غفلت بر حقائق عالم پرده انداختند و چشم خود را از ديدن آن ها كور كردند. روز خسارت و زيان.  به آن ها گفته مي شود : ادخلو ابواب جهنم خلدين فيها. فبئس مثوي المتكبرين. و چه منزل بدي است براي آنانكه براي خود بزرگي و كبريائي قائل شدند.

اما آن روز٬ روز عيد است براي آنان كه قدر دانستند. روزی بازگشت به فطرت الهی. و سيق الذين اتقوا ربهم الي الجنته زمرا. درب هاي بهشت برايشان گشوده مي شود و نگهبانان آن به آن ها مي گويند: سلام عليكم! طبتم فدخلوها خلدين...  و آن ها در آن روز خدايشان را شكر مي گويند. و قالوا الحمد لله الذي صدقنا وعده و اورثنا الارض نتبوّاءُ من الجنه حيث نشاء؛ فنعم اجر العملين...

خوب یا بد٬ رمضان ۱۴۳۰ هجری قمری از کفمان رفت. و این ساعت ها٬ برایمان جز حسرتکده ای بیهوده نیست. عمرمان اما٬ رمضانی بس بزرگتر است.حیات مان٬ رمضانیست که فطرش قیامت است و سال پیش رویش رستخیز و حیاتی ابدی. لیالی اش را قدر بدانیم و ایامش را روزه ی تقوا بداریم. امید که فطرمان عید باشد و آن روز٬ از شکرگزاران باشیم. 

الهم عجل لولیک الفرج

در کودکی
چند باری به این اندیشیدم که:

چرا اکبر رفسنجانی بهرمانی
با اینکه نامش هاشمی است
ولی " سید " نیست!؟

مدتی ست جوابش را گرفته ام.

اما سوالی دیگر٬
ذهنم را به خودش مشغول کرده!

اینکه:

چرا محمد خاتمی
قبل از اسمش " سید " دارد!!؟

ای ماه آسمونی
اباصالح

دوستت دارم میدونی
اباصالح

الهی من فدات بــــــِـشم!!!
اباصالح

تو موسم جوونی
اباصالح

من که ندارم از در خونت نشونی

تا کی منو دنبال عشقت می کشونی

ای دلبر زیبا رخ و ابرو کمونی

مولا
مولا
اباصالح

مولا
مولا
اباصالح

ادامه مراقبات ماه مبارک رمضان به نقل از کتاب شریف " المراقبات " مرحوم حاج میرزا جواد آقای ملکی تبریزی:

اقسام روزه داران

تقسیم بالا (پست قبلی) از حیث چیز هایی بود که از انجام آن خودداری می شود. ولی از حیث نیت روزه٬ روزه داران به چند دسته تقسیم می شوند.

۱- عده ای که برای غیر خدا روزه می گیرند ٬ مثلا به خاطر ترس از مردم ٬ یا برای رسیدن به نفع آن ها٬ یا فقط به خاطر اینکه عادت مسلمین است.

۲- بعضی نیز در نیت خود موارد فوق را با ترس کمی از مجازات خدا و امید به پاداش آمیخته اند.

۳- عده ای فقط به خاطر ترس از مجازات یا رسیدن به پاداش روزه می گیرند.

۴- گروهی علاوه بر نیت رهایی از مجازات و رسیدن به پاداش با روزه خود قصد رسیدن به نزدیکی و رضایت الهی را دارند.

۵- دسته ای فقط برای رسیدن به رضایت و نزدیکی به خداوند روزه می گیرند.

السلام علیک ایها الطفل الرضیع یا علی اصغر

چند سطری از مراقبات ماه مبارک رمضان به نقل از کتاب شریف "المراقبات" حاج میرزا جواد آقای ملکی تبریزی...

درجات روزه:

۱- روزه عوام. این روزه با خود داری از مبطلات روزه که فقها در رساله های خود نوشته اند ٬ تحقق می یابد.

۲- روزه خواص. با انجام اموری که در روزه عوام گفتیم و جلو گیری اعضای بدن از مخالفت با خداوند ٬ روزه خواص تحقق پیدا می کند.

۳- روزه خواص خواص. این روزه با خود داری از امور حلال یا حرامی که انسان را از یاد خدا باز می دارد تحقق می یابد.

هر کدام از دو درجه دوم و سوم نیز انواع زیادی دارد. به ویژه درجه دوم که انواع بی شمار آن به تعداد مومنین اصحاب یمین است. و حتی هر کدام از خواص ٬ روزه اش به گونه ای است که با روزه دیگری فرق می کندو ممکن است عمل بعضی از افراد درجاتی که گفتیم٬ به عمل درجه بالاتر از خود نزدیک تر باشد.

......................................................

• انشالله اگر توفیق بود در مطلب بعدی اقسام روزه داران را به نقل از همین کتاب شریف می نویسم.
• برای همه ی مومنین و مریض ها دعا کنید.
• من عمل بما علم علمه الله ما لم یعلم

السلام علیک یا اباعبدالله
وعلی الارواح التی حلت بفنائک